piątek, 29 maja 2015

Nomen Nescio

Czy prawdą jest co mówię, Panie? - pytasz...
Z dniem tak okrutnym mieszasz mnie
Ja nocą tak spowita, że budzić nie chcesz się
Roztańczona - ona
Twoja pani kwiląca skrycie,
Rzucona na pożarcie, niedparta w żarcie
Zatrwożona światem, nim poruszona
Z wonnym zapachem stąpa
Bezszelestnie puka, przed dziurkę od klucza zagląda

Czy to ten wart tęsknoty mego świata?



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz